tag:blogger.com,1999:blog-246982342012-02-08T14:49:05.195+05:45Creations...Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.comBlogger301100tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-65568561210507670512011-10-15T19:28:00.003+05:452011-10-18T21:42:28.044+05:45

कुरो हाम्रा कान्छा बाको एकमात्र सुपुत्र ठुलेको परिवारको हो।  ठुलेले पहाडतिरबाट एउटी तल्‍लाजातकी हुनेखानेकी छोरी भगाएर ल्यायो। खूब  ‘पिरेम’ बसेको रे। ठुले कन्याकै गाउँतिर सानोतिनो काम गर्दैथ्यो। सात कक्षामा पढ्दा पढ्दै लौ भागौँ भनिछ। बीसको लक्‍का केटो बिहे गर्ने रहर छँदैथियो उसले पनि नकारेन। घर लिएर आयो तर साना जातकी भनेर आमाले लघारिन्। त्यसपछि उनीहरू छेउछाउतिरै डेरा लिएर बसे। कुरकरे बैँसको बेला,

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-77687988238260968482011-03-19T22:24:00.005+05:452011-03-20T19:31:01.537+05:45

ठूलो चोकेसँग जोगिएर हिंडे पनिसानो काँडाको फेला पर्न सकिन्छकाँडो जति सानो,उति नै घातक हुन्छ,पसेपछि आफैं निस्किदैन,सियोले घाऊ बनाएरखोजेरै निकाल्नु पर्छकहिलेकाहिं त भित्रै हराइदिन्छ,घोचेको ठाउँमा खिल पल्टिन्छ,घाऊ बढ्छ,बन्छ सयौँ गुना ठूलो,काँडाको डोबभन्दाभन्छन्,उपचारले घाऊ त निको होलातर खिल र खत छोडेरकाँडो बेपत्ता हुन्छ रेभित्र-भित्रै,रथाहा हुन्न रेत्यसले कहिले र कहाँफेरि घोच्छ भनेर

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-37625242553575779632011-03-11T09:07:00.002+05:452011-03-20T19:33:12.224+05:45

खडेरी याम खुइले बन खुइलिंदै गएको सानो खुला ठाऊँ जहाँ दुइटा पठेक्रा हानाहान् गर्दैछन्, घरि-घरि रिसाए झैँ र घरि चुल्बुलिएर, बैँसिएर खेले झैँ पात्रहरू घेरिएका छन्: एकातिर म छु, अर्कोतिर ब्वाँसो छ, अनि अर्को तिर छ हुँडार, गिद्द छ नजिकैको रूखमा यो जित न हारको खेललाई म हेर्दैछु, थोरै चिन्ताले ठान्दैछु, यो स्वाभाविक छ चाहन्छु: सुरू भयो - सकियोस तर ब्वाँसो के चाहन्छ?

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-69509818958481656692010-11-27T21:27:00.000+05:452010-11-27T21:29:52.350+05:45

As a human being I wanted to punch himFor his ingratitude As the human being I decided to pardon himTaking it for ignorance .

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-29471892397813018072010-08-02T20:16:00.002+05:452011-03-18T17:45:14.433+05:45

मूर्खहरूको बस्तीमाविवेकको खडेरी प-यो:छिमेकमा धारा सुक्योबत्ती निभ्योअनि बाटो छेकियोमस्त भए मूर्खहरूमदिरा र मासुमा,खडेरी लम्बियो:पिडितहरूले छोडे बिस्तारैबस्ती मरूमा बदलियोमदमस्त पीडकहरूलेपत्तै पाएनन्

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-56525471508820323902010-06-27T21:19:00.000+05:452010-06-27T21:20:22.925+05:45

In my offspring’s best wishesI’m ready to turn into pieces;I suffer a long waiting of a will That breaks me piecemeal.Tirelessly, tearlessly They shake my remaining worth, Holding the unwritten willInto a violent tug of war. I forebear pains manifold:The burn of thousand furnacesThe bruises, old and newThat gape into a bleak future. Numbed by engulfing euphoriaI wait for the impending will,The

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-16487508288028240062010-06-27T21:16:00.000+05:452010-06-27T21:19:07.202+05:45

For inspiration, I try to negate myselfIn stars and birds outside,For some lines of poetry.The dusty window-glass, And the metropolitan mist,Blur my vision of the outerAnd I lose the creative urge. I wait, mystified, yet insistent,Until I hear a chilling thud inside,And see the first stream of bloodIn my toddler’s delicate lips.Then I feel the first surge of poetry.Before the poem takes form,

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-1255451743219017432009-12-28T00:32:00.002+05:452010-01-24T18:19:07.524+05:45

There’s a quarrel in my house:The foundation fights with the land,The cellar with foundation,And each floor with ceilings and walls;Ceilings and walls with pillars,Pillars with roof, and roof with the sky.What’s more!The lobby loathes the stairsThe stairs sneer at the verandaThe veranda berates the doorsThe doors discount roomsThat wince at the windows which vilify the ventilators.In this home

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-23177437492662144882009-11-13T22:08:00.000+05:452009-11-13T22:10:39.060+05:45

Two years younger than Devkota,My grandfather nears a hundred,Outliving avarice and affluence,Living on gruel and greens; Born in the year of Muna Madan, My papa lives Devkota’s lyrics,Outliving egotism and absurdities,Living on gruel and greens;They did not flee out of homeAlong with distraught kinsmen,But held back in the hills Living on gruel and greens;Their Munas bestowed company In life’s

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-25546167683333359822009-07-23T01:03:00.002+05:452011-03-18T22:48:06.082+05:45

पहिले उनिहरूलेमेरो छायाँ बन्छु भनेमैले हुन्छ भनेंअनिमेरो सहयात्री बन्ने बाचा गरेमैले हुन्न भन्ने कुरै भएनहुँदाहुँदैमेरो काखैमा बस्ने चाहना राखेमैले हुन्न भनिनअनि तमेरो शिरमै हग्ने साहस गरेमैले हुन्न भन्नै भ्याइनअहिले उनिहरुमेरो गर्दनको पछि लागेका छन् …......................

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-62533497322708727162009-06-08T15:07:00.000+05:452009-06-08T15:08:21.823+05:45

मेरो शान्ति खोसेर दिवा सपना बाँडियो अनि, आफै शान्ति फर्काउन भनी मैले दुईचारवटा परेवा उडाई दिएँ। तर अनायस, ती निर्दोष प्राणीहरूलाई सिधै बन्दुकको निशानामा हुत्याइदिएँछु, आफ्नो सुरमा भए तिनीहरुले शिकारीलाई छक्याउन सक्दथे।

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-79309990904102487202009-05-10T13:17:00.001+05:452009-05-10T13:22:22.485+05:45

तिमी भन्छौ,'प्रेम र युद्धमा जे पनि जायज हुन्छ,'तर जब तिम्री प्रेमिकाले तिम्रो पौरुषतामाथि प्रश्न उठाउँदै सदाका लागि छोडिदिन्छिन्,तिमी यसलाई धोका भन्छौ, अनि आँफैँले हाँक दिएको लडाईंमा बल र बुद्धि नपुगेर ढलेपछि शत्रुको प्रहारलाई नाजायज र आफ्नो हारलाई अन्याय भन्छौ। साँचो कुरा त यो हो, तिमीसँग न इख छ, न आँट नै, नत्र, तिमी बियोगको रुन्चे आलापसँग, आफु ढलेको युद्ध मैदानमा गिडगिडाउँदै निर्लज्ज रमिता

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-39565441597676883742009-05-03T17:18:00.000+05:452009-05-03T17:23:07.989+05:45

हाम्रो देशमा,रछ्यानसँग विवेक हुत्याइन्छ।त्यसैले होलायहाँका मठ-मन्दिरहरू,पुराना भवन र धर्मशालाहरू,पवित्र ठानिएका नदीहरू,अनि गल्ली र सडकहरूचाहिंदोभन्दा धेरै गन्हाउँछन् ।

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-29489011427791032202009-04-16T09:36:00.002+05:452009-04-16T13:20:00.304+05:45

म तिमीलाई किच्याउँछु तिमी मलाई फोर, जलाऊ म क्षतिपूर्ति दावी गर्छु तिमी अफूलाई शहीद घोषित गराऊ अनि हुन्छ तिम्रो मेरो लाखौंलाखको खेती

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-55119177856106092822009-04-15T21:33:00.000+05:452009-04-15T21:36:57.290+05:45

म मौलाइरहेको बेला कोशी बौलाइरहेको थियो,मेरो घरमा जन्म हुँदैथियो उता सयौं मान्छे मर्दै थिए, म प्रकृतिको नियम या भाग्यको खेल भनेर आफ्नो सुरमा मस्त थिएँ र थातबास जोड्न तल्लिन थिएँ, उता बस्तीहरूलाई पानीले निल्दैथियो नयाँबर्षको नजिकै मेरो मौलाएको परिवारले कोशी वारपार ग-यो कोशौं फैलेको मरुभूमी पार गर्दै,बालुवामा फ्याँकिएका जिन्दगीहरूसुनाउँदै थिए कथा मेरो देशको, त्यो कथा उड्दैथियो आँधिमा विवश घरका

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-8808913431744247082009-04-08T21:31:00.000+05:452009-04-08T21:36:16.442+05:45

मेरो पसिना बेस्कन हसुरेर सभाभवनमा डकार्दै निदाउँछन् नयाँ द्रब्य शाहहरू दौड अर्कैले जितेको देखेर भरङ्ग भै उभिएको म लिगलिगे पसिनाले भिजेको कपाल कन्याउँदै सोच्दोछु के अब मेरो जातिले परिश्रममा विश्वास गर्न छोडे भो?

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-63010010775395970932009-03-25T23:15:00.000+05:452009-03-25T23:20:03.234+05:45

पसिनाको मोल खाँदै ज्युने बानी गयोबेग्लै भयो भोक तिर्खा प्युने बानी रह्योगाउँघरमा लुक्दै हिंड्दा जे खाए नि चल्थ्योभोका नाङ्गा देख्दा खेरि मनमा आगो बल्थ्योझुपडीको सुकुल-बोरा स्वर्गै लाग्थ्यो पहिलेमहलको डसनाले बिझाउँछ अहिलेसपना त पूरा भयो उनको हैन मेरोउनको मेरो बीच उठ्यो पर्खालको घेरोमरिसके बर्गशत्रु क्रान्ति भयो पूराआजभोलि फाल्टु लाग्छन् संघर्षका कुरापसिनाको मोल खाँदै ज्युने बानी गयोबेग्लै भयो भोक

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-71361699054006557152009-03-25T14:05:00.002+05:452009-03-25T14:09:31.961+05:45

CANNOT OUTRUN MEI know why you cannot outrun meI just run in my track, in my own speedYou see how late or fast others areAnd forget your own pacesBelated by your own consciousness Of others’ capacity to outdo youYou could always be a winnerIf you accept the possibility of lossThe victor learns from the causes of failureThe loser revels in the thoughts of victory..........................

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-86140432022370660602009-03-24T23:54:00.001+05:452009-03-24T23:54:48.763+05:45

A workaholicwho wakes up to workwhen deadline runs out!A singerwho begins to strain his throatwhen all lyric is forgotten!A musicianwho gets hold of the instrumentwhen all strings are snapped!

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-77431879308446476622009-03-24T23:53:00.001+05:452009-03-24T23:53:57.726+05:45

Child, open your bag,Let me see your book!Those black patches may mean a lot,Still in these pent-up days.Yes, I pined for knowledge,But, when there was time,Never saw school and college.Days passed. I’m old:‘No school for you,’ they told;That was the time I had weptFor my fading yearsThat made me ‘old enough’ to run a house;And cling to it for a life.Little one, let me see your book!Are there my

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-53474989295886754332009-03-24T23:43:00.000+05:452009-03-24T23:44:28.471+05:45

Alone in the kuru kshetra, bare handed,Today’s Abhimanyu fights a losing battle;The enemies around himPoke and prick his frail body,Inflicting uncountable injuries.He hopes to endure the blowsOf boastful boots trying to trample him;Fierce claws falling upon the face.Who formed that array, And forced him in? That sapling against the cycloneBleeds some dharma;O’ Fathers and Uncles--Would you

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-42817362216265142682009-03-24T23:42:00.001+05:452009-03-24T23:42:41.893+05:45

He came to us with fine words the other day,He feasted with us the other night--And then disappeared Perhaps to come back after a while—In five years…four years… three years?We thought he was away for a penanceOr, was he seeking enlightenment?But, he comes back-- a wiser man.With finer words, more promises--the learning of his penance…How alluring, how convincing! We form a congregationAnd let

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-10839770035487209372009-03-24T23:39:00.002+05:452009-03-24T23:41:39.531+05:45

I’m on a journey.Years have passed,The mode of travel has not altered,Nor has the road.The journey is a pile of narrativesWritten here and there, point by point:Of dharmashalas eaten up by motels, Of Pathshalas sucked by boarding schools,Of skeletons of damned vehicles,Of dark pits in burnt and blasted road.The road bends at some point,And heads unchecked to the southTo touch the neighbour’s land

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-48179045862364661222009-03-24T23:37:00.000+05:452009-03-24T23:38:13.516+05:45

मेरो राष्ट्रवादवादैवादहरूको बीचमा चेपिएर पटक पटक, फरक फरक रुपले परिभाषित् हुन्छ मेरो राष्ट्रवादठूल्ठुला भवन भित्रका भनाभनमा गहनतम गोष्ठिभित्रका गनथनमा रुमलिन्छ, त्यसै त्यसै द्वन्दमा फँसेका वादहरूलाई असफल समेट्न खोज्दै सिङ्गो अस्तित्व, सिङ्गो परिभाषा खोजिरहेछ दिन दिन मेरो राष्ट्रवाददेश छोड्नेहरूको सपनामा अल्मलिन्छ देश फर्कने हरूको आशामा सुस्ताउँछ देश छोड्दै नछोडेकाहरूको प्रेममा यता उता

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-68465669279789494632009-03-24T23:36:00.002+05:452009-03-25T23:21:09.398+05:45

मैले हेरिरहँदा तिमीलाई लाग्ला, म तिम्रो सुन्दर रूपले लठ्ठिएको छु तर भ्रम हो त्यो तिम्रो पुगेको छैन मेरो दृष्टि त्यति पर के तिमीलाई थाहा छ हाम्रो बिचमा के छ?हो, त्यहाँ छ कालो बादल भ्रमको, भडकावको, उपेक्षा अनि अबिश्वासकोम नियालिरहेछु, मात्र त्यो बादललाई खोज्दैछु, हराइरहेको चाँदीको घेरा ।

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-15136909882692087322009-03-24T23:08:00.000+05:452009-03-24T23:10:58.858+05:45

जेठको तातो सडकमा दनदनी बलिरहेको छ टायर र छेउमा असिनपसिन उभिएको छ एक बूढो आन्दोलनकारीमलाई लाग्छ ऊ पनिमौका पाउँदा बलेकै आगो तापिरहेको छ

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-71878317647347747972009-03-24T23:07:00.000+05:452009-03-24T23:08:47.551+05:45

हिजोआज मेरो बस्तीमाअँध्यारो गन्हाउँछनाक छोपेर बित्छ मेरो रातफोहोर छोपेर जान्छ दिनसमय यसै गरी बितेपछि मलाई न रातसँग गुनासो न त दिनको नै चाहना

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-42405987260145852772009-03-24T22:58:00.001+05:452009-03-24T23:07:37.173+05:45

मलाई एउटा पार्टी भित्र छिर्न मन लाग्यो राजनीतिको झोला आजै भिर्न मन लाग्यो छिमेकका ऐरे गैरे नेता बन्न थाले ठूलो भाग खाने पनि तिनै गोरे काले माथ्लो गाउँको बैकुन्ठेले दु:ख दिनु दियो त्यसलाई पनि दुई-चार भाटा लगाउनु थियो दुई-चार लाख कमाको छु मुक्का हान्न आउँछ यत्ति भए नेपालमा कसले दु:ख पाउँछ? गाली गर्न ढाँट्न आउँछ भाषण गर्छु छुरा मात्र एउटा पार्टी छैन योग्यता छ पूरा

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-29643629396287693522008-11-12T23:23:00.000+05:452008-11-12T23:24:52.330+05:45

यो सुबिधैसुबिधाको नगरमा मेरो बागमतीलाई केही सुबिधा भएनछेउका महलहरुले संसार देखेका छनबागमती त संसारबाट लुकेको छ उत्तरबाट आएको भान मात्र हुनेदक्षिणतिर बगेको टडकारै देखिनेअनि पूर्व र पश्चिमसंग तालमेल नभएको मेरो देशको राजनीति जस्तो छेउका महलहरुले संसार चिनेका छनबागमतीले न त उत्तर चिन्यो, न दक्षिण केवल हेरिरहयो चारैतिर टुलुटुलुमेरो देशको राजनेता जस्तो यही रुमल्लिएको बागमती किनारमा उभिएर म नियालिरहेको

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-24698234.post-51466288822717065182008-10-03T22:58:00.001+05:452008-10-03T23:00:50.418+05:45

Some people cannot escape being spellbound by smooth talks. Among the educated the opportunity to talk big ideas lends enthusiasm for more of such talks. Among the less educated, there is a common tendency of passing time with the gossips of what they would or could do in case of more education and with what infirmities the more educated live in this world.Great talkers always are in the look out

Hem Raj Kaflehttp://www.blogger.com/profile/10156904318678427716noreply@blogger.com0